Το Ομαδικό Παιχνίδι Είναι το Ζητούμενο
Όπως είχε πεί και ο μεγάλος κεντρικός της Γερμανίας Λόταρ Ματέους, «Μια καλή ομάδα δεν απαρτίζεται απο 11 πολύ καλούς παίκτες, αλλά απο 11 παίκτες που μπορούν να παίξουν καλά μαζί!».

 



Πρόκειται για ένα σπουδαίο γνωμικό απόφθεγμα το οποίο επιβεβαιώνεται κάθε μέρα στο σύγχρονο ποδόσφαιρο με ποικίλλους τρόπους. Είναι ευκόλως κατανοητό πως μια ομάδα δεν χρειάζεται 11 τέλειους παίκτες για να αποδίδει και το τέλειο θέαμα στον αγωνιστικό χώρο. Σε μια ομάδα κάθε παίκτης πρέπει να έχει συγκεκριμένο ρόλο και να κάνει συγκεκριμένες «δουλειές» μέσα στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου, χωρίς να είναι απαραίτητο να έχει την άψογη τεχνική ή ακόμη και αντίληψη του παιχνιδιού.

Είναι αυτονόητο ότι μια ομάδα πρέπει να έχει τον φυσικό της ηγέτη στο γήπεδο (τον αρχηγό με την ισχυρή προσωπικότητα), τους «εργάτες» που θα καταπίνουν τα περισσότερα χιλιόμετρα και θα καλύπτουν τους χώρους, τον «ογκόλιθο» στην άμυνα που θα αντιμετωπίζει τους αντίπαλους επιθετικούς με τα σωματικά του προσόντα, ακόμη και τους παίκτες υποδεέστερης αξίας σε ταλέντο οι οποίοι όμως τα δίνουν όλα στην προπόνηση και προετοιμάζουν καλύτερα τους 11 άλλους που πρόκειται να αγωνιστούν ώς βασικοί!

Όλους αυτούς τους διάφορους ρόλους τα παιδιά είναι πολύ δύσκολο να τους κατανοήσουν και η ευθύνη σε αυτή την κατάσταση βαραίνει και τους γονείς, οι οποίοι θέλουν να δουν τα παιδιά τους να κάνουν... παπάδες στο γήπεδο και τα παροτρύνουν απο την εξέδρα να πάρουν τη μπάλα και να κάνουν τα δικά τους. Την ποδοσφαιρική «παιδεία» να κατανοήσουν το παραπάνω σκηνικό δεν την διακατέχει ούτε η πλειοψηφία των φιλάθλων που πάνε στο γήπεδο για να παρακολουθήσουν έναν αγώνα, ακόμη και σε επίπεδο ακαδημιών. Ακόμη κι αυτοί λοιπόν συνδράμουν αρνητικά με τον τρόπο τους όταν αποθεώνουν κάποιον παίκτη που αρέσκεται μόνο σε ατομικές ενέργειες και δεν συνεργάζεται ιδιαίτερα με τους συμπαίκτες του. Είναι καλό τα παιδιά να έχουν αυτοπεποίθηση και να προσπαθούν να διακριθούν μέσα απο τους αγώνες, όμως όταν ξεφεύγουν απο τα όρια και αρχίζουν να πιστεύουν ότι είναι πολύ καλύτεροι απο όσο πραγματικά είναι, τότε αρχίζει να χάνεται το παιχνίδι.

Ακόμη και μεγάλοι αστέρες του παγκοσμίου ποδοσφαίρου όπως για παράδειγμα ο Νειμάρ και ο Σουάρεζ, όταν βρέθηκαν στην Μπαρτσελόνα επισκιάστηκαν αναγκαστικά απο τον σπουδαίο Μέσι χωρίς παράπονο. Λειτουργούσαν όμως οι τρείς τους ομαδικά και αποτέλεσαν ένα εκπληκτικό σύνολο που έμεινε στην ιστορία της ομάδας με χρυσά γράμματα.

 



Όπως ένα μονοθέσιο της φόρμουλα 1 με πιο αδύναμο κινητήρα μπορεί να κερδίσει ένα άλλο πιο γρήγορο απλά και μόνο επειδή η ομάδα του εκανε ένα πιο γρήγορο πιτ στοπ, όπως ένα φαγητό με δεύτερης ποιότητας υλικά μπορεί να βγεί πιο νόστιμο αν μαγειρευτεί πιο σωστά απο ένα φαγητό που είναι παρασκευασμένο με υλικά πρώτης διαλογής, έτσι και στο ποδόσφαιρο μια ομάδα με λιγότερο ταλέντο σε ατομικό επίπεδο μπορεί να επιβληθεί μιας άλλης ομάδας, αν οι παίκτες της μπορούν να συνεργαστούν ιδανικά.

Τα παραδείγματα; Διαχρονικά και αρκετά. Απο τον άθλο της Εθνικής μας ομάδας και την κατάκτηση του Euro το 2004, μέχρι την εκπληκτική πορεία της Εθνικής Ισλανδίας στο πρόσφατο Euro 2016 και την κατάκτηση του Πρωταθλήματος Αγγλίας απο την άσημη Λέστερ!

Την δε περσινή χρονιά χαρακτηριστικό στατιστικό αποτελεί το ότι στα κορυφαία Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα (Ισπανία, Αγγλία, Γαλλία, Ιταλία) ο πρώτος σκόρερ της κάθε Λίγκας δεν ανήκε σε καμία απο τις ομάδες που κατέκτησε τον τίτλο στο τέλος! Ένα γεγονός που αποτελεί ακόμη μια απόδειξη ότι το ποδόσφαιρο είναι ομαδικό άθλημα και μπορείς να κατακτάς την κορυφή και τους στόχους σου ώς ομάδα χωρίς να διαθέτεις για παράδειγμα τον κορυφαίο σκόρερ σε νούμερα μιας κατηγορίας και ότι αρκεί οι παίκτες σου να συνεργάζονται με αρμονία και να μοιράζονται τα στατιστικά και οι διακρίσεις σε ατομικό επίπεδο σε πολλά άτομα.

Επιβεβαιώνεται ουσιαστικά ο μεγάλος θρύλος του Γερμανικού Ποδοσφαίρου, Λόταρ Ματέους σχετικά με μια ομάδα ακαδημίας που διαθέτει καλούς παίκτες με άπλετο ταλέντο. Αν δεν υπάρχει η σωστή χημεία και οι παίκτες δεν συνεργάζονται μεταξύ τους, αν ο κάθε παίκτης δεν αποδέχεται το ρόλο του στην ομάδα και δεν αφήσει ο προπονητής να ηγηθούν της ομάδας εκείνα τα παιδιά που πραγματικά καταλαβαίνουν το άθλημα, τότε όσο καλούς παίκτες και αν διαθέτει το τελικό αποτέλεσμα κρίνεται αδιάφορο. Στο τέλος της σεζόν μπορεί η ομάδα να έχει να περηφανέυεται για κάποιους παίκτες της που έκαναν μερικά εκπληκτικά ματς σε ατομικό επίπεδο, όμως σαν ομάδα θα έχει αποτύχει.
Most popular