Ταλέντα του Ελληνικού Ποδοσφαίρου που Έχασαν το Δρόμο
Στα πρώτα βήματά της καριέρας τους θεωρήθηκαν μεγάλα ταλέντα και το μέλλον προδιαγραφόταν λαμπρό. Όμως η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη. Η ATHLOMETRIX  παρουσιάζει τρείς Έλληνες ποδοσφαιριστές που δεν είχαν την αναμενόμενη εξέλιξη στην καριέρα τους. Δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια μεγαλώνει η λίστα με τους φερέλπιδες Έλληνες ποδοσφαιριστές που χάνουν το δρόμο προς τη δόξα στην πορεία.

 

Σωτήρης Νίνης


Ο διεθνής μεσοεπιθετικός αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Είναι, χωρίς αμφιβολία, ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα που έχει βγάλει το ελληνικό ποδόσφαιρο την τελευταία 20ετία, έχοντας ηγετική παρουσία στο τριφύλλι από πολύ νεαρή ηλικία. Έχει σημειώσει πολλά αξιοσημείωτα ρεκόρ και που δύσκολα στο μέλλον θα καταφέρουν να τα ξεπεράσουν άλλοι παίτκες. Παρόλα αυτά, η απόφαση να κάνει το βήμα για την Ιταλία σε ηλικία 22 ετών δεν αποδείχθηκε σωστή. Τα αρκετά προβλήματα τραυματισμών παράλληλα με τις κακές σχέσεις που είχε με τον προπονητή της Πάρμα, Ρ. Ντοναντόνι τον έβγαλαν εκτός και έτσι η  καριέρα του πήγε πίσω. Η επιλογή να αγωνιστεί δανεικός στον ΠΑΟΚ μάλλον χειροτέρεψε τα πράγματα, αφού βρέθηκε αρκετές φορές στο στόχαστρο των οπαδών . Την επόμενη χρονιά επέστρεψε στον Παναθηναικό, όμως δεν έπεισε ότι μπορεί να επανέλθει στα αρχικά του στάνταρ. Πλέον, μετά από το πέρασμα του από την Σαρλερουά και στην συνέχεια από την Μακάμπι Πετάχ Τικβα στις οποίες δεν ενθουσίασε σε ηλικια 28 ετών, παραμένει ελεύθερος.

 

Παναγιώτης Βλαχοδήμος


Είναι γνωστό ότι η Ξάνθη έχει την ικανότητα να βγάζει σπουδαία ταλέντα. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι ο Παναγιώτης Βλαχοδήμος, ο οποίος ήρθε στους Ακρίτες το καλοκαίρι του 2011 από τις ακαδημίες της Στουτγκάρδης. Ο νεαρός εντυπωσίασε εξ αρχής με τις ικανότητες του, κερδίζοντας το προσωνύμιο "Έλληνας Ρονάλντο" εξαιτίας του στυλ παιχνιδιού του. Στο τέλος της σεζόν 2011-12 αναδείχθηκε καλύτερος νέος παίκτης του ελληνικού πρωταθλήματος, με συνέπεια ο Ολυμπιακός να είναι ο επόμενος σταθμός του. Όμως, τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν ιδανικά για τον Βλαχοδήμο, αφού ποτέ μέχρι σήμερα δεν αποτέλεσε βασική επιλογή των προπονητών των "ερυθρολεύκων". Αποτέλεσμα ήταν να αγωνιστεί με τη μορφή δανεισμού κατά σειρά σε Άουγκσμπουργκ, Πλατανιά, Εργοτέλη και Νιμ, χωρίς να εντυπωσιάσει.

 

Γιώργος Κατίδης


Ξεκίνησε την καριέρα του στον Άρη. Έκανε ντεμπούτο με την ανδρική ομάδα στις 4 Ιανουαρίου του 2011, στην εντός έδρας νίκη του Άρη επί της Καβάλας (1-0) και αγωνίστηκε στα δύο επόμενα παιχνίδια της ομάδας, κόντρα σε Παναθηναϊκό και Πανιώνιο. Στο τελευταίο μάλιστα βασικός, αλλά δεν είχε άλλη συμμετοχή εκείνη την σεζόν. Την επόμενη (2011-12), είχε 12 συμμετοχές, χωρίς να σημειώσει κάποιο γκολ, αφού αγωνιζόταν κυρίως ως αμυντικό χαφ. Την ίδια σεζόν, δοκιμάστηκε τρεις ημέρες από την Έβερτον, και παρότι σκόραρε την πρώτη μέρα της παρουσίας του στις προπονήσεις, στο οικογενειακό δίτερμα, η μεταγραφή του δεν προχώρησε.

Επόμενος σταθμός η ΑΕΚ. Το γνωστό επεισόδιο όμως με το ναζιστικό χαιρετισμό έφερε τον αποκλεισμό από την Εθνική. Μένοντας χωρίς ομάδα, μετά την χρεοκοπία της Ένωσης, ο Κατίδης στις 19 Ιουνίου 2013, συμφώνησε να συνεχίσει την καριέρα του στην Νοβάρα Κάλτσιο, (2η κατηγορία Ιταλίας), για τη σεζόν 2013-14. Στις 7 Σεπτεμβρίου 2013, έκανε το ντεμπούτο του στον ιταλικό σύλλογο, στην εκτός έδρας ισοπαλία με 1-1 εναντίον της Μπρέσια, κι ενώ η ομάδα του βρισκόταν πίσω στο σκορ, πέρασε ως αλλαγή στο 57' και τη βοήθησε να ισοφαρίσει. Ακολούθησαν στην καριέρα του οι Λεβαδειακός και Παναιγιάλειος.

 

Η αλήθεια βέβαια είναι πως ένας αθλητής χρειάζεται αρκετές συγκυρίες ώστε να φτάσει σε υψηλό επίπεδο και να διατηρηθεί σε αυτό. Δεν φτάνει μόνο το ταλέντο. Η σκληρή δουλειά, η τύχη και η εκτίμηση που θα τύχεις από τον εκάστοτε προπονητή σου, διαγράφουν αρχικά την πορεία σου. Δευτερευόντως,  χρειάζεται υπομονή, επιμονή πολλές θυσίες και φυσικά πίστη γι αυτό που αγαπάς.


 

Επιμέλεια: Μπάμπαλης Στέλιος
Συντακτική ομάδα Athlometrix