Η Εμπειρία Απαραίτητο Συστατικό της Επιτυχίας στο Ποδόσφαιρο
Οι ποδοσφαιρικές συνθήκες του 21ου αιώνα έχουν διαφοροποιηθεί σε σχέση με τις αντίστοιχες παλαιότερων εποχών. Το ποδόσφαιρο της νέας γενιάς απαιτεί μεγάλη αντοχή, τρελές ταχύτητες και το σώμα των ποδοσφαιριστών πλέον περισσότερο ταιριάζει σε δρομείς. Οι νέες προπονητικές τακτικές με το ασταμάτητο πρέσινγκ και τρανσίσιον, ευνοούν περισσότερο τα νιάτα και τους νέους παίκτες, παρά τους έμπειρους τεχνίτες.

Στο σύγχρονο ποδόσφαιρο που δεν νοείται να μη μαρκάρεις και να μη συμμετέχεις στην αμυντική τακτική της ομάδας σου, τεράστιοι παίκτες του παρελθόντος όπως για παράδειγμα ο Βασίλης Τσιάρτας, ο Ρικέλμε ή ακόμη και ο Ριβάλντο θα δυσκολεύονταν να προσαρμοσοτούν και να παίζουν για 90 λεπτά στο 100%.

 

Οι πιτσιρικάδες εν δράσει


Με αυτά τα δεδομένα, τα κορυφαία κλαμπ της Ευρώπης κινούνται στο μοτίβο «τόπο στα νιάτα» και χρόνο με το χρόνο παρατηρούμε πως οι ομάδες ρίχνουν ολοένα και περισσότερο τον μέσο όρο ηλικίας των ρόστερ τους. Ταυτόχρονα, όσο νεότερος είναι κάποιος παίκτης τόσο μεγαλύτερη χρηματηστηριακή αξία έχει, πράγμα το οποίο αγγίζει τα όρια του παραλόγου.

 

Το θαύμα του Άγιαξ


Τρανό παράδειγμα όλων των παραπάνω, είναι η παραδοσιακά νεανική ομάδα γεμάτο ταλέντο του Άγιαξ, η οποία φέτος έκανε μια τρελή πορεία στην Ευρώπη φτάνοντας μέχρι τον ημιτελικό του Τσάμπιονς Λίγκ! Φυσικά η παραπάνω επιτυχία οφείλεται σε όλο το μοντέλο που ακολουθεί η Ολλανδική ομάδα εδώ και χρόνια αλλά κυρίως στην εκπληκτική νέα φουρνιά που κάνει τη διαφορά.

Στη μαγική συνταγή της επιτυχίας όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε πως υπάρχουν μερικά βασικά συστατικά εμπειρίας, τα οποία πλαισιώνουν αυτούς τους θαυματουργούς πιτσιρικάδες! Αυτές οι πινελιές εμπειρίας στο ρόστερ του Αίαντα έρχονται για να «νοστιμήσουν» το παιχνίδι του Άγιαξ. Να προσθέσουν τη σοφία στο παιχνίδι του, να θέσουν τα όρια στους νέους παίκτες, να κρατήσουν τις ισορροπίες στα αποδυτήρια και να εμπνεύσουν τη νέα γενιά.

 



 

Οι έμπειροι παίκτες είναι τα θεμέλια


Ο Μπλίντ (29 ετών με εμπειρία από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ), ο Τάντιτς (31), ο Σόνε (33) και ο Χούντελαρ (36), είναι τα μεγάλα βιολιά αυτής της ομάδας. Οι παίκτες-δάσκαλοι στο χορτάρι, οι παίκτες που μπορούν να κάνουν τους προπονητές των νέων παικτών μέσα στο γήπεδο. Καθοδηγούν άμυνα και επίθεση, βγαίνουν μπροστά στα δύσκολα και προσδίδουν σταθερότητα και εμπιστοσύνη στο παιχνίδι της ομάδας τους.

 

χουντελαρ

Όσο ταλέντο κι αν έχει μια ομάδα, όσα τρεξίματα και να μπορεί να κάνει, αν δεν εχει εκείνους τους έμπειρους παίκτες που θα οδηγούν την κούρσα και θα συμπαρασύρουν και τους νεότερους, ο δρόμος προς την επιτυχία δεν θα είναι ποτέ δεδομένος.

 

Βιονικοί παίκτες


Κι αν στο παρελθόν έχουμε δεί σπουδαίους τερματοφύλακες να αγωνίζονται στο κορυφαίο επίπεδο ακόμη και μετά τα 37 τους χρόνια, με τρανά παραδείγματα αυτά των Βαν Ντε Σαρ, Μπουφόν και Τσέχ, κάτι παρόμοιο συναντάμε και με παίκτες ινδάλματα που αγωνίζονται μέσα.

Totti

Οι πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις παικτών που συνέχισαν να παίζουν σε υψηλό επίπεδο ακόμη και μετά τα 40 τους χρόνια είναι οι εξής: Φραντσέσκο Τότι, Πάολο Μαλντίνι, Αλεσσάντρο Κοστακούρτα, Χαβιέ Ζανέτι, Τέντι Σέριγχαμ και Ράιαν Γκίγκς! Φυσικά υπάρχουν και άλλοι τεράστιοι παίκτες όπως ο Ριβάλντο, όμως οι συγκεκριμένοι 6 έπαιζαν σε αυτή την ηλικία στο κορυφαίο επίπεδο κάνοντας μάλιστα πρωταθλητισμό.

 

Αλλαγή θεσης


Κάθε θέση στο ποδόσφαιρο απαιτεί διαφορετικά χαρακτηριστικά από κάθε παίκτη. Αρκετοί παίκτες μεγαλώνοντας, προκειμένου να μη σταματήσουν να αγωνίζονται επέλεξαν είτε οι ίδιοι είτε μετά από προτροπές των προπονητών τους να αλλάξουν θέση στο γήπεδο ώστε να μπορούν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του αγώνα.

Οι μεγάλοι σε ηλικία παίκτες αποδίδουν καλύτερα σε θέσεις που απαιτούν λιγότερη ταχύτητα, εκρηκτικότητα και αντοχή. Πρόκειται για θέσες στον κορμό του γηπέδου. Ώς Σεντερ Φόρ, δεκάρι, κεντρικό και αμυντικό χαφ καθώς και κεντρικός αμυντικός, μπορεί να αγωνιστεί ένας παίκτης χρησιμοποιώντας την εμπειρία του. Ειδικά για τις θέσεις των Σέντερ Φορ και κεντρικού αμυντικού η εμπειρία κρίνεται απαραίτητη και είναι το σημαντικότερο συστατικό της επιτυχίας.

 

Μόνο τα νιάτα δε φτάνουν


Σπίτι χωρίς Γιάννη προκοπή δεν κάνει λέει μια παροιμία, όπου Γιάννης βλέπε έμπειροι παίκτες. Από τα τοπικά πρωταθλήματα μέχρι το επίπεδο του Τσάμπιονς Λιγκ δε νοείται ομάδα δίχως έμπειρους παίκτες στην εντεκάδα της. Ένας έμπειρος παίκτης αγωνίζεται με περισσότερο μυαλό, κάνει πιο ουσιαστικές κινήσεις, δεν ζητάει την προβολή και τις εξεζητημένες ενέργειες, νουθετεί τους συμπαίκτες του και κινείται στο χώρο πιο «φρόνιμα».

Η εμπειρία είναι εκείνο το στοιχείο το οποίο δεν μετριέται, δεν υπολογίζεται και δεν συγκρίνεται, όμως κάνει τη διαφορά. Οι παίκτες μετά τα 32 τους χρόνια έχουν φάει τα γήπεδα με το κουτάλι, έχουν τρέξει αμέτρητα χιλιόμετρα στην καριέρα τους, έχουν κλωτσήσει δισεκατομμύρια φορές τη μπάλα και έχουν περάσει μαζί της άπειρες ώρες προπόνησης.

Αυτή η κατάσταση υπάρχει γενικότερα στη ζωή και δεν θα αλλάξει ποτέ. Ένας μεγάλος σε ηλικία ιατρός πάντα θα είναι ένα βημα μπροστά από έναν νέο ιατρό όσο διάνοια και αν είναι, ένας μεγαλύτερος δάσκαλος πάντα θα μπορεί να διαχειριστεί τα παιδιά του σχολείου καλύτερα από έναν νεότερο. Όπως και αντιθέτως ένας νέος ιατρός πάντα θα έχει πιο σταθερό χέρι σε ένα χειρουργείο από έναν ηλικιωμένο ιατρό.

Ο συνδυασμός του νέου με το παλιό σε ομαδικές εργασίες, πάντα θα αποτελεί το τέλειο μοντέλο απόδοσης και οι δικοικήσεις των ομάδων πρέπει να λαμβάνουν τα μέτρα τους προς αυτή την κατέυθυνση.

 

Επιμέλεια: Ασημακόπουλος Παναγιώτης

Αρχισυντάκτης Athlometrix