Γιατί η Ακαδημία ΔΕΝ Χρειάζεται Να Παίζει Αναγκαστικά Το Σύστημα Της Ανδρικής Ομάδας
Κάθε πρωτάθλημα, κάθε ομάδα, κάθε προπονητής οφείλουν να εργάζονται καθημερινά για διαφορετικούς στόχους. Στο ποδόσφαιρο δεν υπάρχει λάθος και σωστή λειτουργία μιας ομάδας, πόσω μάλλον μιας ακαδημίας.

Οι συνθήκες για να δουλέψει και να αναπτυχθεί ένα σύνολο και να αναδείξει παίκτες, ενώ παράλληλα να πετυχαίνει τους στόχους της, διαφέρουν τρομερά από ομάδα σε ομάδα. Από τα παλαιότερα χρόνια οι «ειδικοί» έλεγαν πως μια παιδική ή εφηβική ομάδα πρέπει αναγκαστικά να δουλεύει στα πρότυπα της ανδρικής πρώτης ομάδας.

Αυτή την άποψη δεν την υιοθετούμε σε καμία των περιπτώσεων και εξηγούμαστε.

 

Είναι αδύνατη η αντιγραφή


Το ποδόσφαιρο εξελίσσεται συνεχώς. Οι ομάδες ανεξαρτήτως βεληνεκούς προσπαθούν να υιοθετήσουν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο ξένα μοντέλα ποδοσφαίρου, τόσο σε θέματα προπόνησης όσο και σε αγωνιστικά θέματα. Είναι όμως αυτό σωστό;

Μπορεί μια ομάδα του τοπικού ελληνικού πρωταθλήματος να βαδίσει στα χνάρια της Μπάγερν, της Γιουβέντους και της Μπαρτσελόνα; Η απάντηση είναι όχι. Είναι δυνατόν ένα τεχνικό τιμ να πάρει κάποια στοιχεία από τα προηγμένα ευρωπαϊκά clubs, όμως σε καμία των περιπτώσεων δεν μπορεί να δουλέψει με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Καλά καλά τα τεράστια clubs μεταξύ τους δεν μπορούν να αντιγράψουν τον ίδιο ακριβώς τρόπο παιχνιδιού, ούτε καν ο ίδιος προπονητής που αλλάζει ομάδα δεν μπορεί να παίξει ακριβώς το ίδιο ελκυστικό ποδόσφαιρο!

Τρανό παράδειγμα; Μα φυσικά οι μετέπειτα ομάδες του Πεπ Γκουαρντιόλα! Ο πρώην προπονητής της Μπαρτσελόνα που σήκωσε με τους Καταλανούς ότι κούπα υπήρχε, έφυγε από την αγαπημένη του ομάδα και έκτοτε αγνοεί τη φράση «τελικός Τσάμπιονς Λιγκ» παρόλο που προσπαθεί να παίξει το ίδιο ποδόσφαιρο με τότε σε ομάδες όπως η Μπάγερν Μονάχου και η Μάντσεστερ Σίτυ!

Ο λόγος; Το γεγονός ότι κάθε ομάδα διαθέτει διαφορετικούς παίκτες με διαφορετικά χαρακτηριστικά και διαφορετική χημεία. Όλα είναι διαφορετικά από ομάδα σε ομάδα. Ακόμη και το κλίμα μιας χώρας μπορεί να επηρεάσει το παιχνίδι από μια αντίστοιχη ομάδα μιας άλλης χώρας!

 

Όλοι Μπαρτσελόνα!




Την περίοδο 2005-2007 η Μπαρτσελόνα έχτισε έναν τεράστιο μύθο γύρω από το όνομα της παίζοντας κατά πολλούς το τέλειο ποδόσφαιρο. Αυτή την περίοδο από τη μέση και μπροστά αγωνίζονταν οι Τσάβι, Ινιέστα, Ντέκο, Ροναλντίνιο, Μέσι, Ετό. Το πάζλ στη συνέχεια συμπληρωνόταν και άπο άλλα σπουδαία ονόματα (Ανρί, Ιμπραίμοβιτς, Λάρσον κλπ) όμως το νέο σύστημα της Μπαρτσελόνα που έκανε θράυση ήταν το 4-3-3 με τους Ροναλντίνιο και Μέσι να παίζουν στα «φτερά» της επίθεσης με ανάποδο πόδι. Αυτό ήταν!

Απο τότε, όλες οι ομάδες ξεκινούσαν να τοποθετούν τα εξτρέμ τους στην αντίθετη πλευρά από το καλό τους πόδι, κάτι που οδήγησε στην καταστροφή, με ελάχιστες εξαιρέσεις. Μια από τις ομάδες που κατάφερε να υιοθετήσει αυτό το σύστημα ήταν η Μπάγερν που είχε την ευτυχία να έχει στο ρόστερ της τους Ρόμπεν και Ριμπερί, δύο παίκτες που μπορούσαν να παίξουν με ανάποδο πόδι εξαιρετικά. Έλα όμως που το ίδιο προσπάθησαν να κάνουν ομάδες  όλου του κόσμου από το κορυφαίο επίπεδο μέχρι και το Γ' ερασιτεχνικό της επαρχίας στην Ελλάδα!

Την ίδια ώρα, επειδή τυχαίνει η συγκεκριμένη ομάδα της Ισπανίας να προάγει συνέχεια νέους παίκτες από τις ακαδημίες της, οι περισσότεροι θεωρούν πως στις ακαδημίες της Μασία γίνεται και η τέλεια δουλειά. Το συγκεκριμένο μοντέλο όμως δεν μπορεί να ακολουθείται από μικρές ερασιτεχνικές ομάδες. Η Μπαρτσελόνα, η Ρεάλ, η Πόρτο, η Μπάγερν κλπ, είναι πλέον μεγάλες επιχειρήσεις και δουλεύουν σε αυτό το μοτίβο με γνώμονα να βγάλουν νέα ταλέντα για την ομάδα τους πρώτα απ'όλα. Γι αυτό και τα τμήματα της ακαδημίας προσπαθούν να περάσουν στα παιδιά απο την ηλικία των 6 ετών τη φιλοσοφία και τα συστήματα της μεγάλης αντρικής ομάδας. Με αυτόν τον τρόπο οι παίκτες εξοικειώνονται και προετοιμάζονται ώστε να μπούν στην αντρική ομάδα.

 

«Παίξε όπως παίζει το Αντρικό μας!»


tactics

Στο Γαλάτσι, στα Σούρμενα, στον Γκυζιακό, στον Ολυμπιακό Λιβαδειάς και σε όλες τις τοπικές ακαδημίες ανά τη χώρα μας δεν μπορείς να επιβάλεις εν έτει 2019 σε έναν προπονητή παιδικού ή εφηβικού τμήματος τί σύστημα να παίξει ώστε να ταιριάζει με το σύστημα της μεγάλης ομάδας! Θα πρέπει να προετοιμάσεις τα παιδιά και να τους δημιουργήσεις ολοκληρωμένους ποδοσφαιριστές τακτικά ώστε να τους προωθήσεις μετέπειτα στις μεγάλες ομάδες! Στον Ολυμπιακό, στην ΑΕΚ, στον ΠΑΟΚ, στον Παναθηναϊκό, στον Ατρόμητο, στον Άρη, σε άλλες ομάδες της Superleague αλλά και ομάδες ξένων ευρωπαϊκών χωρών! Αν ο καλός σου παίκτης στα 20 του χρόνια δεν έχει πάει σε μια άλλη μεγάλη ομάδα, οι πιθανότητες να κάνει καριέρα είναι μια στο εκατομμύριο!

Η φράση που ακούγεται συχνά πυκνά από παράγοντες και προέδρους σε νέους φερέλπιδες προπονητές «Παίξε όπως παίζει το Αντρικό μας!» είναι λάθος από την αρχή ως το τέλος. Σκοπός του προπονητή ακαδημιών είναι να διδάξει. Να διδάξει στα παιδιά τα μυστικά της μπάλας, να τα βελτιώσει τεχνικά και σωματικά, να τα προετοιμάσει ώστε να γίνουν επαγγελματίες με το κατάλληλο ήθος. Να τους μάθει τακτικά όλες τις βασικές διατάξεις του ποδοσφαίρου (4-4-2, 4-3-3, 3-5-2) και τις παραλλαγές αυτών. Όπως κάθε ομάδα έχει το δικό της σύστημα επειδή έχει το αντίστοιχο έμψυχο υλικό με συγκεκριμένες δυνατότητες, έτσι και ένα τμήμα μιας ακαδημίας οφείλει να έχει το σύστημα που του ταιριάζει! Δεν έχουν όλες οι ομάδες Ρόμπεν, Ριμπερί και Μέσι, πώς να το κάνουμε;

 

Η Διασκέδαση πάνω από όλα!




Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως το ποδόσφαιρο πάνω απ' όλα είναι ένα παιχνίδι και πρέπει να αντιμετωπίζεται αρχικά ως διασκέδαση. Μια ομάδα με λάθος σύστημα που δεν της ταιριάζει αν χάνει συνέχεια, θα διώξει από τα παιδιά της αυτό το αίσθημα. Τα χαμόγελα θα χάνονται, η αυτοπεποίθηση θα πέφτει, τα ταλέντα θα αλλοιώνονται. Αισθήματα όπως μιζέρια, γκρίνια, μουρμούρα θα κάνουν την εμφάνιση τους με αποτέλεσμα τα παιδιά να παρατούν το άθλημα. Το καλό κλίμα είναι το απαραίτητο συστατικό για τη σωστή λειτουργία μιας ομάδας. Και καλώς η κακώς το ελκυστικό ποδόσφαιρο, οι νίκες και οι επιτυχίες είναι αυτές που αναπτερώνουν το ηθικό και φέρνουν την ευτυχία.

Ας αγωνίζεται η κάθε ομάδα λοιπόν με γνώμονα την ευτυχία και ας διαφέρει το σύστημα της από το αντίστοιχο σύστημα του μεγαλύτερου ή του μικρότερου τμήματος. Γι αυτό το λόγο λοιπόν υπάρχουν και οι προπονητές. Για να αξιολογούν τους παίκτες τους και να διαμορφώνουν τα συστήματα της ομάδας σύμφωνα με τις δυνατότητες τους. Γιατί στις αναπτυξιακές ηλικίες δεν μπορεί να πεί κάποιος ότι «θέλω να παίξω αυτό το συγκεκριμένο σύστημα» και να κάνει μεταγραφές προς αυτή την κατεύθυνση!

Ας αφήσουν οι παράγοντες κάποια στιγμή τους ειδικούς ανθρώπους σε αυτή τη χώρα να κάνουν τη δουλειά τους χωρίς να ανακατεύονται σε τεχνικά θέματα στα οποία δεν έχουν γνώσεις.

 

Ασημακόπουλος Παναγιώτης

Αρχισυντάκτης Athlometrix