Δεν Είναι Στημένος ο Αγώνας, Απλά Έχασες!
Είναι ευρέως γνωστό πως τα παιδιά στην Ελλάδα μεγαλώνουν με έναν ξεχωριστό τρόπο σε σχέση με τα παιδιά του εξωτερικού. Η προσοχή και η συμπεριφορά των γονέων τα επηρεάζουν σημαντικά στην πορεία της ζωής τους και διαμορφώνουν τον χαρακτήρα τους. Ένα χαρακτηριστικό το οποίο περνάει η οικογένεια στο παιδί είναι το στοιχείο της έπαρσης. Σε πρόσφατη έρευνα που έγινε στην Ευρώπη φαίνεται πως το 89% των Ελλήνων θεωρεί πως είναι ανώτεροι άνθρωποι από τους ξένους!

Η πραγματικότητα είναι πως σε κανέναν δεν αρέσει η ήττα, πόσω μάλλον στα παιδιά, που πρότυπα τους είναι οι ανίκητοι σούπερ ήρωες! Η πραγματική ζωή όμως δεν είναι «αγγελικά πλασμένη» και οι γονείς οφείλουν να μεταδώσουν στα παιδιά μια σωστή νοοτροπία, σύμφωνα με την οποία οφείλει ο κάθε άνθρωπος να σέβεται τους άλλους και να παραδέχεται την ανωτερότητα τους όταν πρέπει.

 

έρευνα Ελληνες ανώτεροι

 

Είμαι ο καλύτερος


Στην προσπάθεια μας να κάνουμε τις καλύτερες δυνατές επιλογές σε όλους τους τομείς, υπάρχει πολύ μεγάλη πιθανότητα, όταν μας συνεπαίρνει το αίσθημα της νίκης να κάνουμε και λάθη. Αυτή η ανάγκη που μας έχουν δημιουργήσει να είμαστε οι καλύτεροι, σε αρκετές περιπτώσεις αλλοιώνει τον χαρακτήρα μας. «Θα παραγγείλω τα καλύτερα ποδοσφαιρικά παπούτσια γιατί είμαι ο καλύτερος!» μπορεί να σκεφτεί ένα παιδί. Κάποιος πρέπει να του υπενθυμίσει όμως πως τα παπούτσια δεν... βάζουν γκολ μόνα τους και πως θα πρέπει να προσπαθεί πολύ στο γήπεδο είτε φοράει τα καλύτερα παπούτσια είτε αντίστοιχα μικρότερης αξίας.

 

Όλοι Ολυμπιακός!


Δεν είναι τυχαίο πως στην Ελλάδα οι περισσότεροι άνθρωποι είναι υποστηρικτές του Ολυμπιακού. Χωρίς να είναι αναγκαίο να παρακολουθεί κάποιος τακτικά αθλήματα, είναι πάντα σε θέση να σου πεί τί ομάδα υποστηρίζει. Η δυναστεία του Ολυμπιακού στο ποδόσφαιρο τα τελευταία 20 χρόνια και η κατάκτηση πολλών πρωταθλημάτων έκαναν τους νέους της εποχής να τον αγαπήσουν. Όλοι ήθελαν να είναι νικητές. Κανείς δεν άντεχε να τον κοροϊδεύουν κάθε Δευτέρα στο σχολείο επειδή έχασε η ομάδα του. Μόνο μια ομάδα κέρδιζε σχεδόν πάντα. Ο Ολυμπιακός! Γι αυτό και στην καθημερινότητα μας συναντάμε αρκετό κόσμο που δηλώνει Ολυμπιακός χωρίς να ασχολείται ιδιαίτερα με τον αθλητισμό.

Ακαδημίες Ολυμπιακού

 

Απαγορεύεται να χάσεις


Σε όλες τις χώρες του κόσμου εκτός από την δική μας επιτρέπεται να χάνεις. Εδώ, όποιος και αν είσαι, με όποιον και να παίζεις αντίπαλος, ότι άθλημα και να κάνεις, σου περνάνε τη νοοτροπία από το σπίτι και πολλές φορές και από την ίδια την ομάδα πως απαγορεύεται να χάσεις! Εδώ οι άνθρωποι τα ξέρουν όλα και είναι σε όλα τέλειοι. Εσύ είσαι το καμάρι της οικογένειας που δεν μπορεί να σου παραβγεί κανείς σε ότι κι αν κάνεις. Κι αν δεν κάνεις για ποδοσφαιριστής κατά τους προπονητές σου, δεν πειράζει. Κατά τους γονείς σου θα γίνεις σίγουρα γιατρός ή δικηγόρος! Κι αν δεν περάσεις σε κάποια από αυτές τις σχολές, δεν είναι φυσικά ούτε γιατί δεν θέλεις, ούτε γιατί δεν μπορείς. Είναι γιατί δεν προσπάθησες αρκετά! Οπότε σε βάζουν και να ξαναδώσεις εξετάσεις! Εσύ είσαι ο τέλειος και απλά σε αδίκησαν. Σε αδίκησε ο δάσκαλος με τους βαθμούς στο σχολείο, σε αδίκησε ο προπονητής που σε άφησε στον πάγκο, σε αδίκησε ο μουσικός που σε άφησε εκτός χορωδίας κ.ο.κ.

 

Η διαχείριση

Δεν νοείται επαγγελματίας αθλητής που να μην μπορεί να αποδεχτεί την ήττα. Κανείς δεν θέλει να χάνει, όμως η ήττα είναι μέσα στο παιχνίδι και η διαχείριση της είναι ένα απο τα πιο βασικά κομμάτια της ψυχολογίας ενός αθλητή. Οι μεγάλοι παίκτες και οι μεγάλες ομάδες στις ήττες φαίνονται. Στις νίκες είναι όλα τέλεια. Όλοι πανηγυρίζουν, το κλίμα είναι όμορφο, όλοι χαμογελούν. Στις ήττες όμως έρχονται τα προβλήματα και αν δεν έχεις μάθει να τις διαχειρίζεσαι δεν υπάρχει περίπτωση να προχωρήσεις στον αθλητισμό. Ένα χτύπημα στην πλάτη του συμπαίκτη που έκανε λάθος, μια ομιλία από τον προπονητή, μια συσπείρωση της ομάδας από τον πρόεδρο, είναι σημάδια υγιούς αντίδρασης. Τα κλάμματα, τα νεύρα, τα παράπονα στον διαιτητή δεν οφελούν.

 

Ολυμπιακός-Μέταλιστ, το... στημένο!


Δεν θα ξεχάσω ποτέ έναν οδηγό ταξί που με είχε πάρει για μετακίνηση το 2012 μετά από έναν αγώνα για το Europa League Ολυμπιακός-Μέταλιστ Χάρκιβ. Οι ερυθρόλευκοι είχαν επικρατήσει με 1-0 στην Ουκρανία και τους αρκούσε η ισοπαλία για να προκριθούν στην επόμενη φάση. Στον επαναληπτικό αγώνα λοιπόν ο Ολυμπιακός προηγήθηκε με 1-0 έχασε απίστευτες ευκαιρίες να πετύχει και δεύτερο τέρμα και είχε και δοκάρι. Με το σκορ στο 1-0, στο 79ο λεπτό της αναμέτρησης η Μέταλιστ έχασε και πέναλτι! Παρόλα αυτά οι Ουκρανοί που δεν είχαν κάτι να χάσουν, βγήκαν όλοι στην επίθεση, πέτυχαν 2 γκολ στα τελευταία 10 λεπτά του, έχασαν ακόμη τρία «άχαστα» και έφυγαν με την πρόκριση στις αποσκευές τους. «Δεν τους είδες ρε φίλε; Στημένο ήταν! Γι αυτό εγώ έχω πάψει να ασχολούμαι! Τι να κάτσω να δω τα στημένα; Κερδίζαμε μέχρι το 80 και μετά χάσαμε. Είναι δυνατόν; Δεν γίνονται αυτά! Το έστησαν και τα κονόμησαν!» ξεστόμισε ο ταξιτζής που αμφιβάλλω αν είχε παρακολουθήσει το παιχνίδι. Έστω ότι ο αγώνας ήταν στημένος. Θα έχανε ο Ολυμπιακός σωρεία ευκαιριών; Θα σημάδευαν οι παίκτες του τα δοκάρια και 2 εκατοστά έξω από την εστία; Θα έπιανε στο 79 ο τερματοφύλακας το πέναλτι της Μέταλιστ;;;

METALIST

 

Δεν είναι στημένος ο αγώνας. Απλά έχασες!


Όχι φίλε μου δεν ήταν στημένο! Στημένο και κολλημένο είναι το μυαλό σου και η νοοτροπία σου. Σταματήστε να σκοτώνετε αυτό που αγαπήσαμε από παιδιά. Ο αθλητισμός είναι όμορφος. Το ποδόσφαιρο είναι ο έρωτας μας. Μάθετε επιτέλους πως στη ζωή υπάρχει και η ήττα! Και αυτή μπορεί να έρθει με πολλούς και διάφορους τρόπους. Απο δικά μας λάθη ή και όχι. Από την ανωτερότητα του αντιπάλου ή ακόμη και από τύχη. Γιατί φυσικά και ο παράγοντας τύχη είναι μέσα σε όποιο παιχνίδι παίζεται με μπάλα. Και αυτή είναι και η μαγεία, ειδικά του ποδοσφαίρου. Να απομένουν 10 λεπτά και να μην γνωρίζεις το νικητή ακόμη κι αν μια ομάδα προηγείται με 3 γκολ διαφορά!

 

Για κάθε έναν οδηγό ταξί στη ζωή, υπάρχει ένας πατέρας και ένας προπονητής που δεν του πέρασαν τη σωστή νοοτροπία όταν έπρεπε! Υπάρχει μια μάνα που έπαιζε μαζί του τάβλι όταν ήταν μικρός και τον άφηνε να κερδίζει πάντα για να μην κλαίει! Υπάρχει ένας πατέρας που κάθε φορά που ο προποντής του τον άφηνε στον πάγκο σε κάποιον αγώνα για ένα χρονικό διάστημα, τον έπαιρνε και τον άλλαζε ακαδημία! Υπάρχει ένας προπονητής που τον κατσάδιαζε άσχημα μπροστά στους συμπαίκτες του για ένα λάθος που έκανε στο 90' και η ομάδα του δέχτηκε γκολ.

 

Η νοοτροπία του μεγάλου παίκτη


Κανείς δεν γεννιέται ξέροντας να χάνει. Η νοοτροπία και ο σεβασμός στον αντίπαλο χτίζονται. Είναι αυτά τα στοιχεία που εκτός από μεγάλο παίκτη σε κάνουν και μεγάλο άνθρωπο. Είναι δυστυχώς για την Ελλάδα η διαφορά σου από τους υπόλοιπους. Κανείς δεν γεννήθηκε νικητής. Την κορυφή την κατακτάς με προσπάθεια και όταν την αγγίξεις παλεύεις για να κρατηθείς εκεί. Κανείς δεν θα σου χαρίσει τίποτα στη ζωή επειδή ο μπαμπάς και η μαμά στα έδιναν πάντα όλα χωρίς να χρειάζεται να προσπαθήσεις.

 

Αγώνες χωρίς σκορ!


Υπάρχουν πληροφορίες πως τα τελευταία χρόνια προσπαθεί να περάσει στα πρωταθλήματα των Ελληνικών Υποδομών (Ακαδημίες) ένα νέο σύστημα διεξαγωγής χωρίς την προσμέτρηση των σκορ και χωρίς βαθμολογικούς πίνακες! Το πρόβλημα της κακής νοοτροπίας έχει εντοπιστεί και ήδη εντείνονται οι προσπάθειες να βελτιωθεί η κατάσταση. Ο ανταγωνισμός έχει περάσει σε ενα άλλο άσχημο επίπεδο. Βλέπουμε συχνά γονείς να τσακώνονται στις εξέδρες των γηπέδων, αλλά ακόμη χειρότερα βλέπουμε νέους αθλητές να έρχονται σε μεγάλη αντιπαράθεση τόσο με αντιπάλους όσο και με συμπαίκτες για μια θέση στην εντεκάδα ή στην εθνική ομάδα!

 

Η UEFA στην ίδια κατεύθυνση!


Με τη γνωστή καμπάνια της η UEFA και το μότο RESPECT εναντιώνεται σε κάθε μορφή βίας, ρατσισμού και υποτίμησης του αντιπάλου. Στα πλαίσια της καμπάνιας αυτής έχει καθιερώσει εδώ και κάποια χρόνια μετά το τέλος των τελικών του Τσάμπιονς και του Γιουρόπα Λιγκ, τη διεξαγωγή του «pasillo». Πρόκειται για ένα είδος τελετής κατά την οποία οι νικητές ενός τροπαίου στέκονται κατά μήκος και δημιουργούν έναν διάδρομο, ώστε να περάσουν από μέσα οι παίκτες της ηττημένης ομάδος στον δρόμο προς τα μετάλλια. Κατά τη διάρκεια, οι νικητές χειροκροτούν και δίνουν τα χέρια στους ηττημένους, δείχνοντας τους έτσι τον απαραίτητο σεβασμό και επιβραβεύοντας τους για τη μεγάλη προσπάθεια που κατέβαλαν. Πρόκειται για ένα Ισπανικό έθιμο, από το οποίο προέρχεται και η ονομασία που σημαίνει διάδρομος της δόξας! Βέβαια στην Ισπανία είθισται να γίνεται και το αντίθετο την τελευταία αγωνιστική του πρωταθλήματος. Αν μια ομάδα έχει εξασφαλίσει τον τίτλο πριν τη διεξαγωγή του τελευταίου αγώνα, η αντίπαλοι κάνουν το pasillo για να τιμήσουν τους πρωταθλητές! Πρόκειται για μια κίνηση-ένδειξη του Fair Play και τα τελευταία χρόνια κρίνεται πολύ σημαντική μιας και η παγκόσμια οικονομική κρίση φαίνεται πως έχει επηρεάσει γενικότερα τις σχέσεις των ανθρώπων.

Πασίγιο, διάδρομος της Δόξας

Και Μην ξεχνάτε ποτέ. "Η αξία του ηττημένου δίνει την αξία στο νικητή!"

 

Επιμέλεια: Aσημακόπουλος Παναγιώτης

Αρχισυντάκτης Athlometrix